ناپلئون بناپارت به معشوقهاش ژوزفین: فردا به پاریس میرسم؛ حمام نرو!

یک بار زمانی که از آفریقا دیدن می کردم، به روشی خاصی برای نامگذاری اعضای قبیله برخوردم. اعضای جدید زمانی که برای بار اول در قبیله پذیرفته می شوند، لباس های خود را در می آورند، تمام دارایی خود را کنار می گذارند و آنگاه یک لباس قهوه ای خاصی بر تن می کنند. از عضو جدید خواسته می شود تا نام خود را هم کنار بگذارند. بنابراین اعضای قبیله چگونه باید همدیگر را بشناسند؟ به کمک حس بویایی، همه ما بدون آنکه بدانیم، دارای یک بوی خاصی هستیم. برای افرادی با بینی پرورش یافته، مانند اعضای این قبیله، افراد بر اساسی بوی خود نام گذاری می شوند.

همانطور که گفتیم، نحوه درک ما از بوی بدن بر اساس فرهنگ خاص ما انجام می گیرد. بعضی مکزیکی ها هنوز بر این باورند که بوی نفس مرد نقشی بیشتر از اسپرمش در حاملگی زن دارد. اما در ژاپن نگاه به این موضوع متفاوت است. در این کشور ۹۰ درصد از مردم دارای بوی زیر بغل قابل تشخیص نیستند و مردان جوانی که بدشانس (یا در واقع خوش شانس) بوده و بوی زیر بغل دارند، می توانند تنها به این دلیل از خدمت سربازی معاف شوند. 

معروف است که 1 1 از بوی بدن انسان بدش نمی آمد. او به 1 نوشت: فردا به پاریس می رسم؛ حمام نرو.! جرج اورول در این علاقه با ناپلئون شریک نبود و تقریبا یک قرن بعد نوشت: راز واقعی تفاوت طبقاتی در غرب را می توان با چهار واژه بیان کرد: طبقات پایینی بومی دهند!

جک هالوی آ، تفنگدار دریایی سابق آمریکا که در ویتنام خدمت کرد، می گوید: من به خاطر بینی ام است که زنده هستم. شما نمی توانستید یک سنگر ویتنامی را حتی هنگامی که دقیقا مقابل تان بود ببینید، اما به هیچ وجه نمی توانستید بوی آن را پنهان کنید. می توانستم قبل از شنیدن صدای ویتنامها، بوی آنها را استشمام کنم. بوی آنها شبیه به ما یا فیلیپینی ها یا ویتنام جنوبی ها نبود. اگر این بو را دوباره استشمام کنم، آن را می توانم تشخیص دهم.

کتاب حس برند؛ نوشته مارتین لیندستروم