من

لیلا از نقش فیگور وار زنان فم فتال فیلمهای نوار که فقط بلد هستند زيبا، جذاب و شهوتانگيز به نظر رسند فراتر میرود؛ او بت زنان زيبای فریبکار و اغواگر را میشکند؛ زنانی که طرز راه رفتنشان و حرف زدنشان بسيار اغواگرانه است و فقط بلد هستند با عشوه مردان را به سرنوشت تلخ و محتومی که در انتظارشان است رهپسار کنند. لیلا عالی بود توی من؛ نقش یک زن شورشی و عاصی تکه افتاده که به جای وقت گذرندان جلوی میز توالت و رنگ کردن خودش و دیگران ابایی نداره توی گوش مردها سیلی بزنه؛ ما با یه لیلا حاتمی خیلی وحشی طرف هستیم که بهش نمیاد زن کسی باشه؛ که فروزنده و لیلای لیلا باید جلوش لنگ بیندازند. من یک فیلم ضد شهری است؛ فیلمی در ستایش زیرزمین.

زمانهای ناگوار - آخرالزمان - همینجا

توسان: توي کلمبيا میخواي چه کار کنی؟!

جيم : ميخوام آدم بکشم. نقشه بکشم، هرکس جلوم وايسه دخلشو ميارم... با هلي کوپتر توپدار بريم جنگل رو داغون کنيم. من سرباز ِ آخرالزمانم، میخوام برم توی روستاها و هرچی آدم و حيوون هست بکشم... فقط همين واسم مهمه...

گذشت اون روزگاری که به فاطی تجاوز کنند اونم خودکشی کنه؛ الان با زنانی طرف هستیم که خودشان حقشان را میگیرند؛ فقط عاشقم نشو برو. وسط این همه لب پروتزی؛ دماغ عملی؛ ناف پیرسینگی؛ با آذری طرف هستیم که به هیچ مردی پا نمیده؛ فقط داره کارش انجام میده؛ دنبال معافی گرفتن؛ پخش مشروبات الکلی در شیشه آب معدنی، زنده کردن زمین؛ آدم رد کنی و... است. میخواد کارش بکنه.

مرد نر خر بهش میگوید من هر چی فکر میکنم یه یقر باید کناره تو باشه؛ جواب میده: تو همش میخواهی خودت و به من بچسبونی. آذر دوست نداره هیچ مردی بهش بچسبه؛ زنی که معلوم نیست کیه؟ چیه؟ کار درست کنه؟ مطربه؟ ولی هر چی هست خودشه و ادای کسی در نمیاره؛ خانم جلسهای نیست که فقط دنبال پوشاندن موهاش باشه و سفره نذری بندازه؛ خدا پیغمبر کنه؛ راننده اختصاصی داشته باشه. لیلا حاتمی از دهان بازش چنان بازی میگیره که جهانی را خراب و خسته خودش میکنه؛ اون بازی زیر پوستی و برون گرای انفجاری کنار هم کلی کشته مرده داره.